Jak wspierać naukę i współpracę ucznia ze spektrum autyzmu?

Rozumienie spektrum autyzmu, a nie presja

Uczeń ze spektrum autyzmu ma unikalne potrzeby i sposób na postrzeganie świata. Dlatego też, motywując go do nauki i współpracy, kluczowe jest rozumienie jego specyficznych trudności i mocnych stron. Zamiast wywierać presję, warto stworzyć mu poczucie bezpieczeństwa i akceptacji.

Jak możemy to osiągnąć?

 

Bardzo ważne jest otwarte podejście do wzajemnego zrozumienia. Rozmawiajmy z dzieckiem, słuchajmy jego potrzeb i obaw. Warto zapytać się, jak najlepiej moglibyśmy go wspierać. Ważne jest by poświęcać czas na poznanie owych trudności i dać do zrozumienia, że dane zadanie jest dopasowane do możliwości edukacyjnych ucznia. Nie należy go wyręczać w trakcie nauki, ale  wytłumaczyć polecenie, jeśli jest niezrozumiałe.

Zaleca się również indywidualnie podejść do danej osoby ujawniającej trudności. Chciejmy dostosować nasze oczekiwania i metody pracy do możliwości ucznia. Nie warto porównywać go z innymi, gdyż będzie to potęgowało wycofanie i słabszą samoocenę swoich możliwości.

Radzę również starać się zwizualizować dany temat który z początku wydaje się trudny i niezrozumiały. Używajmy obrazków, schematów i innych form atrakcyjnych dla dziecka. To ułatwi uczniowi zrozumienie nowych informacji.

Dobrą metodą przekazywania materiału uczniom jest stosowanie stałych schematów. Warto zapewnić uczniowi jasną strukturę zajęć. Plan dnia, podział zadań na mniejsze części, a także wizualne oznaczenie czasu mogą być bardzo pomocne.

Warto też informować ucznia o wszelkich zmianach dotyczących planu zajęć z wyprzedzeniem. Często odczuwana niepewność może zwiększać lęk i utrudniać koncentrację. Takie odczucia potęgują gorsze samopoczucie.

Wspierając w nauce korzystnie działamy stosując pozytywne wzmocnienia. Jeśli zauważamy chęć do nauki i aktywność wpływającą na przyswajanie wiedzy, warto chwalić dziecko. 

Jeśli uczeń korzysta z terapii psychologiczno pedagogicznej, warto nawiązać współpracę z terapeutami, aby działania się  uzupełniały.

 

Co jeszcze możemy zrobić?

 

Warto spróbować wykorzystać zainteresowania ucznia jako motywację do nauki.

Obecnie mamy dostęp do wielu aplikacji edukacyjnych, programów komputerowych i innych narzędzi. Mogą one urozmaicić naukę i zwiększyć jej efektywność.

W trakcie bloku dydaktycznego zaleca się stosowanie regularnych przerw, które pozwolą uczniowi odpocząć i zregenerować siły.

Codzienna aktywność fizyczna może poprawić u dziecka koncentrację i samopoczucie. Jak to możliwe? Otóż podczas wysiłku fizycznego zwiększa się przepływ krwi do mózgu, co dostarcza tlen i składniki odżywcze niezbędne do prawidłowego funkcjonowania. Aktywność fizyczna wpływa na produkcję neuroprzekaźników, takich jak serotonina i dopamina, które regulują nastrój i poprawiają zdolność koncentracji. Warto pamiętać, że regularny ruch pomaga zredukować poziom kortyzolu, hormonu stresu, który utrudnia skupienie. Okazuje się, że dzieci regularnie uprawiające sport mają lepszą pamięć, szybszy czas reakcji i wyższą zdolność do rozwiązywania problemów.

Dla potrzeby zadbania o pozytywne relacje z dzieckiem, warto budować zaufanie i motywować ucznia. Wymaga on większego pokładu czasu na wykonanie zadania i cierpliwości.