Czerwiec. Dla wielu z nas to upragniony oddech po intensywnym roku szkolnym. A dla naszych pociech to zapowiedź swobody i wakacyjnych przygód. Jednak dla rodziców dzieci w spektrum autyzmu, szczególnie tych, dla których szkolne struktury były bezpieczną przystanią, ten nagły koniec roku, zwłaszcza okres po wystawieniu ocen, może być prawdziwym wyzwaniem. Zmiana rytmu, mniej zajęć, więcej „wolnego” – to wszystko, co dla jednych jest błogosławieństwem, dla innych bywa źródłem niepokoju i dezorganizacji.

Jako mama, która też przechodzi przez te zmiany, chciałabym podzielić się kilkoma praktycznymi pomysłami i sposobami. Mogą one pomóc Wam płynnie przejść przez ten czerwcowy czas i sprawić, by był on dla Waszych dzieci (i dla Was!) radosnym preludium do wakacji.

Klucz do sukcesu: przewidywalność i adaptacja do nowego!

Pamiętajmy, że to, co dla nas jest „wolnością”, dla naszych dzieci w spektrum może być „chaosem”. Właśnie dlatego kluczowe jest wprowadzenie nowego planu dnia, który będzie elastyczny, ale jednocześnie da poczucie bezpieczeństwa.

A oto moje sprawdzone sposoby na czerwcową swobodę:

Stwórzcie „Mini-Plan Dnia” na czerwiec

Wizualny harmonogram to podstawa! Nawet jeśli nie ma lekcji, wprowadźcie ramy czasowe na posiłki, aktywności domowe, czas wolny, aktywności na świeżym powietrzu i sen.

Zamiast konkretnych zadań szkolnych, umieśćcie obrazki przedstawiające zabawę w ogrodzie, czytanie ulubionej książki, gry planszowe czy puszczanie baniek mydlanych. To pomoże dziecku zrozumieć, że choć harmonogram jest, to jego zawartość jest inna i przyjemna.

Warto zachować kluczowe elementy rutyny.

Pory posiłków i snu. Te stałe punkty dnia dają poczucie bezpieczeństwa i regulują rytm biologiczny, co jest niezwykle ważne dla dzieci w spektrum.

Rytuały przed snem. Wieczorne czytanie, relaksująca kąpiel – to sygnały dla mózgu, że czas na wyciszenie.

Zwiększcie teraz czas na pasje swojego dziecka. Czerwiec to idealny moment, by zanurzyć się w jego specjalnych zainteresowaniach. Czy to konstruowanie z klocków, rysowanie, czytanie o dinozaurach czy układanie puzzli – dajcie na to więcej przestrzeni. To buduje poczucie kompetencji i radości.

Dodajcie też element „nowości„. Jeśli dziecko lubi pociągi, może to być wizyta na dworcu, obejrzenie filmów dokumentalnych o pociągach lub zbudowanie dużej makiety. Drobne zmiany w obrębie ulubionej aktywności mogą być stymulujące, ale nie przytłaczające.

Możecie też eksperymentować z różnymi aktywnościami sensorycznymi na świeżym powietrzu.

Zabawa na dworze to najlepsza terapia! Zagrodzona piaskownica, woda (brodzik, basen), zabawy z liśćmi, kamykami czy patykami dostarczają wielu bodźców sensorycznych w bezpiecznym miejscu.

Mini-ogródek. Wspólne sadzenie roślin, podlewanie, obserwacja wzrostu – to świetne ćwiczenie koncentracji, kontakt z naturą.

Zaplanujcie wspolnie „czas na nudę”.

Tak, dobrze Państwo czytają! Dzieci w spektrum potrzebują też czasu bez konkretnych zajęć. To sprzyja samoregulacji i pozwala na wybór własnych, nieskierowanych zabaw.

Jednak „nuda” powinna być zdefiniowana w harmonogramie jako „czas wolny” lub „czas na to, co chcesz”, aby nie była źródłem lęku.

Przygotujcie się na wyjazdy (jeśli planujecie).

Wizualne scenariusze podróży. Krok po kroku omówcie, co się wydarzy: pakowanie, podróż, miejsce docelowe, nowe zasady.

Kieszonka przetrwania

Spakujcie sobie do plecaka ulubione zabawki, przekąski, słuchawki wyciszające – wszystko, co może pomóc w adaptacji do nowego środowiska.

Pamiętajcie, że koniec roku szkolnego to czas na odpoczynek i regenerację dla całej rodziny. Nie obarczajcie się też  presją, by każdy dzień był wypełniony „edukacyjnymi” zajęciami. Najważniejsze jest to, by dziecko czuło się bezpiecznie, kochane i akceptowane.