Spełnienie wymogów poradni psychologiczno-pedagogicznej w szkole dla dzieci z autyzmem

Diagnoza autyzmu u dziecka to niewątpliwie duża zmiana dla całej rodziny. Szukając pomocy w terapii, liczymy na wsparcie placówek edukacyjnych. Jesteśmy świadomi, że tylko przy wzajemnej współpracy pedagogów i nas rodziców, możliwy jest postęp w rozwoju i samodzielności dziecka.

Warto zwrócić uwagę na odpowiednią współpracę z poradnią psychologiczno-pedagogiczną i szkoły. Należy stworzyć dla dziecku optymalne warunki nauki i opieki, w których będzie mogło się rozwijać i uczyć.

 

Wymogi z poradni psychologiczno-pedagogicznej

 

Opinia z poradni psychologiczno-pedagogicznej to dokument, który zawiera szczegółowe informacje na temat potrzeb edukacyjnych i terapeutycznych dziecka . Zazwyczaj zawiera ona:

 

• opis trudności dziecka – precyzyjne określenie obszarów, w których dziecko ma największe problemy, np. trudności w komunikacji, interakcjach społecznych, czy też specyficzne zainteresowania;
• zalecenia dotyczące organizacji nauki – sugestie dotyczące metod nauczania, które będą najbardziej skuteczne dla dziecka, np. nauka poprzez zabawę, wizualizacja, czy też podział zadań na mniejsze części.

 

Zespół pedagogów ustala informacje o tym, jakie wsparcie jest niezbędne dla dziecka, aby mogło osiągnąć sukcesy w nauce, np. pomoc asystenta nauczyciela, zajęcia terapeutyczne.

Rodzice lub opiekunowie prawni składają wniosek do zespołu orzekającego o wydanie orzeczenia/opinii oraz zaświadczenie lekarskie od lekarza prowadzącego opiekę w poradni POZ.

W placówce terapeutycznej, lub szkole przygotowany jest Indywidualny Program Edukacyjno-Terapeutyczny (IPET). Jest nim szczegółowy plan działań, który określa cele edukacyjne, metody pracy oraz sposoby oceny postępów dziecka.

 

Rola szkoły w wspieraniu ucznia ze spektrum autyzmu

 

Szkoła powinna być miejscem, w którym każde dziecko czuje się bezpiecznie i ma równe szanse na rozwój. W przypadku uczniów ze spektrum autyzmu, szkoła ma obowiązek zapewnić:

•  dostosowanie programu nauczania i metod pracy do potrzeb dziecka, zgodnie z zaleceniami poradni,
•  odpowiedniej liczby godzin zajęć z terapeutą, pedagogiem specjalnym lub asystentem nauczyciela,
• regularny kontakt z rodzicami i wspólne ustalanie metod wsparcia dla dziecka,
• warunków akceptacji i zrozumienia dla różnorodności zachowań, dzięki czemu dziecko będzie czuło się ważne i docenione.

 

Co zrobić, gdy zachowanie dziecka w spektrum autyzmu zaskakuje pedagogów?

 

Sytuacje, w których zachowanie dziecka z autyzmem odbiega od oczekiwań nauczycieli, niestety zdarzają się często. Jest to wywołane przebodźcowaniem, niedostosowaniem warunków, ze względu na różnorodne zachowania dzieci niezrozumiałe dla osób z autyzmem oraz agresję kolegów bądź koleżanek. Zdarza się, że nauczyciele nie są w stanie wyłapać powodów niezrozumiałych reakcji dziecka, jeśli są skupieni na innych uczniach lub czynnościach, które leżą w obowiązkach pedagogów.

Reakcja emocjonalna nauczyciela w szkole może tylko pogorszyć sytuację w relacji z dzieckiem. Warto uspokoić klasę, porozmawiać z większą dzieci i samym zainteresowanym, aby nie wynieść zaburzonej oceny sytuacji. Dobrze jest też porozmawiać z rodzicem, czy umówić się na spotkanie, aby omówić konkretne sytuacje i wspólnie zaplanować rozwiązania. Należy też przypomnieć nauczycielowi o zawartych w IPET zaleceniach i sposobach postępowania z uczniem. Jeśli zachowanie dziecka wymaga dodatkowej uwagi, można zaproponować np. konsultację z psychologiem szkolnym lub zwiększenie liczby godzin zajęć terapeutycznych. Wymiana doświadczeń z innymi rodzicami dzieci ze spektrum autyzmu może być bardzo pomocna.

 

Jakie zasady wzajemnego szacunku i bezpieczeństwa powinny być zachowane?

 

Wszystkie osoby zaangażowane w edukację dziecka powinny komunikować się ze sobą z szacunkiem, bez umniejszania problemów. Rodzice, nauczyciele oraz terapeuci powinni współpracować, aby wspólnie wypracować najlepsze rozwiązania dla dziecka.  Każdy uczeń ze spektrum autyzmu jest inne, dlatego ważne jest indywidualne podejście do każdego przypadku. Nauczyciele i rówieśnicy powinni być świadomi specyfiki autyzmu i okazywać dziecku zrozumienie i tolerancję z jednoczesnym wyznaczeniem granic akceptowalnych zachowań. Każde dziecko powinno czuć się bezpiecznie w szkole. Powinno wiedzieć, że może liczyć na wsparcie zarówno nauczycieli, jak i rówieśników.

Współpraca między rodzicami, szkołą i poradnią psychologiczno-pedagogiczną jest kluczowa dla zapewnienia dziecku ze spektrum autyzmu jak najlepszych warunków do nauki i rozwoju.