Ćwiczenia ręki i dysleksja rozwojowa

Wiele dzieci uczęszczających do szkoły podstawowej odwiedza poradnie psychologiczno – pedagogiczne ze względu na problemy z dysleksją. Ćwiczenia ręki są istotne w rehabilitacji dziecka z tego typu problemami.

Dysleksję uznaje się za schorzenie powodujące, że dziecko ma trudności w nauce pisania i czytania, pomimo iż jest do tego zdolne intelektualnie.

Trudności w nauce mogą obejmować kilka obszarów:

• dysleksja,
• dysgrafia,
• dysortografia,
• dyskalkulia.

Za przyczynę dysleksji rozwojowej uważa się zakłócenia funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego. Badacze wskazują też na przyczynę czynnikiem genetycznym. 

Dysleksja rozwojowa u dzieci może spowodować zaburzenia w mówieniu, koncentracji  i zapamiętywaniu.

Jednym z objawów dysleksji rozwojowej może być także obniżona sprawność ruchowa. Jeśli dziecko wykazuje trudności w wykonywaniu ćwiczeń wymagających zachowania równowagi, np. w nauce jazdy na rowerze czy hulajnodze lub w codziennym bieganiu i skakaniu, to może mieć dysleksję. Warto to sprawdzić by przyspieszyć jego postępy rozwojowe.

Test na dysleksję to przede wszystkim badania:

• logopedyczne,
• laryngologiczne,
• pediatryczne,
• okulistyczne,
• psychologiczne. 

Gdy specjalista rozpoznaje dysgrafię, należy wykluczyć:

• zaburzenia wzroku,
• brak motywacji do nauki szkolnej,
• niewłaściwe metody nauczania
• niepełnosprawność intelektualną,
• porażenia i niedowłady kończyn górnych.

Dopiero po przeprowadzeniu badań możliwe jest wystawienie zaświadczenia o dysleksji, które będzie bardzo pomoce w trakcie kontynuowania nauki dziecka.

U starszych dzieci z dysleksją mimo terapii nadal mogą występować problemy z:

• obniżoną sprawnością ruchową, z uczeniem się i niechęcią do uczestniczenia w grach zespołowych oraz kłopotami z zapamiętywaniem układów gimnastycznych i tanecznych;
• wykonywaniem precyzyjnych ruchów rękami,
• oburęcznością, lub niewielką przewagą jednej ręki;
• koordynacją oko-ręka (np. rzucanie do celu), rysunkiem, a w trakcie pisania niemieszczeniem się w liniach, złą techniką trzymania przedmiotu do pisania,
• wyodrębnianiem elementów z całości lub próbą połączenia poszczególnych elementów w całość,
• stosowaniem zasad poprawnej pisowni i popełnianiem błędów ortograficznych.

Bardzo istotne są w rehabilitacji młodej osoby ćwiczenia ręki. Zwraca się wówczas uwagę na wszystkie stawy. Rodzice mają ważny udział w postępach dziecka dopilnowują w realizowaniu konkretnych ćwiczeń, aby wspomóc jego rozwój. Większość z nich można realizować w ramach domowych obowiązków dopasowanych do wieku.

Terapeuta ręki przygotowuje rękę do pisania. Doskonali z nim ruch ręki i dostosowuje miejsce ćwiczeń tak, aby było ono sprzyjające nauce pisania. Warto zadbać o dobre krzesło rosnące z podnóżkiem lub ewentualnie podnóżek dopasowujący się do wzrostu dziecka.

Trzeba zwrócić uwagę napozycję podczas pisania.Dziecko stawia wtedy całe stopy na podłogę. Jeżeli siedzisko jest za wysoko powinno stosować się podnóżek biurowy do fotela. Można je ustawić względem osoby siedzącej.

Ręce również powinny być oparte na stole. Dzięki temu zachowana jest równowaga ciała i jego mózg może kontrolować pracę obu rąk.

Należy pracować z dzieckiem nad obręczą barkową i stawów kończyn górnych. To usprawni ręce w codziennych czynnościach sprawiających trudności.

Zestawy ćwiczeń są przygotowane na filmach:

• https://www.youtube.com/watch?v=QOgxvR7VQWw
• https://www.youtube.com/watch?v=hrk7sMV38ec
• https://www.youtube.com/watch?v=-ak1avYncgE
• https://www.youtube.com/watch?v=qxQ8n9OpDj0
• https://www.youtube.com/watch?v=iPQ4d3JUF9w

Ćwiczenia w terapii ręki są również skupione nad funkcjonalnym chwytem narzędzia pisarskiego. W wieku od 6. lub 7. roku życia należy trzymać je chwytem szczypcowym pomiędzy kciukiem i lekko zgiętym palcem wskazującym.

Rodzicom zalecaca się wykonywanie ćwiczeń z dzieckiem rozwijających zdolności analityczne i syntezę wzrokową.

Można ćwiczyć poprzez:

• układanie puzzli, klocków,
• ćwiczenie układania rymów oraz dzielenie wyrazów na sylaby,
• pracę nad koordynacją dominującej ręki np. odrysowując na papierze konturów figur i kształtów.

Dysleksja nie jest chorobą uleczalną, można jednak ją skutecznie korygować, co pomoże dziecku w lepszym funkcjonowaniu w dorosłym życiu.