Autyzm a choroby współistniejące
Diagnostyka autyzmu i chorób
Autyzm jest neurologicznym zaburzeniem rozwojowym. Wpływa to na interakcję z innymi ludźmi i dotyka niestety coraz większą liczbę osób na całym świecie. Osoby z tą diagnozą mają problemy z mową oraz z zachowaniem się w różnych sytuacjach.
Temu zaburzeniu często towarzyszą różne choroby współistniejące, które mają wpływ na codzienne funkcjonowanie. Mogą one pogarszać jakość życia i utrudniać wypełnianie obowiązków. Dlatego kompleksowa diagnostyka osób z autyzmem w celu wykrycia chorób współistniejących jest niezwykle istotna. Oprócz wystawienia przez pediatrę dziecka skierowań do różnych specjalistów z NFZ (alergolog, neurolog, gastrolog, endokrynolog, psychiatra, lekarz chorób zakaźnych, immunolog) warto zgłosić się do psychodietetyka i lekarza leczącego biomedycznie.
Choroby współistniejące
Znaczenie chorób współistniejących nie powinno być bagatelizowane. Istnieje wiele różnych schorzeń, takie jak:
- padaczka,
- ADHD,
- nieprawidłowości ze strony układu pokarmowego,
- alergie,
- depresja,
- lęki,
- zaburzenia snu,
- zaburzenia sensoryczne.
Występowanie ich nie tylko pogarsza jakość życia, ale również wpływa na terapię i leczenie. Z badań wynika, że około 70-80% osób z autyzmem ma również jakieś inne choroby współistniejące.
Najczęstsze choroby współistniejące u osób z autyzmem to padaczka i ADHD. Padaczka może występować u około 30% osób z autyzmem, co stanowi większą częstość występowania w porównaniu do ogólnej populacji. Padaczka może mieć negatywny wpływ na rozwój i funkcjonowanie, utrudniając naukę, prowadząc do problemów ze snem i powodując trudności w koncentracji. ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej, jest również częstym współistniejącym schorzeniem. Osoby autystyczne z ADHD mogą mieć trudności w koncentracji, nadmierną aktywność i impulsywność. Utrudnia im to funkcjonowanie w codziennych zadaniach i zajęciach.
Dziedziczność jest jednym z kluczowych czynników zachorowań. Badania wykazują występowanie genetycznej podatności zarówno na autyzm, jak i na choroby współistniejące. Również czynniki środowiskowe, takie jak stres i toksyny, mogą odgrywać rolę.
Wpływ chorób na funkcjonowanie
Wpływ chorób współistniejących na codzienne funkcjonowanie jest znaczący. Osoby autystyczne często muszą radzić sobie z wieloma schorzeniami jednocześnie. Zdarza się, że osoba autystyczna cierpiąca na alergie może mieć trudności z utrzymaniem zdrowej diety, ponieważ musi unikać alergenów. Z kolei nadpobudliwość psychoruchowa i problemy z koncentracją mogą mieć wpływ na naukę i zachowanie na zajęciach szkolnych lub w pracy. Wszystko to może prowadzić do większego poczucia frustracji i osamotnienia u osób autystycznych.
Świadomość o badaniu i leczeniu holistycznie całego organizmu
Opieka medyczna osób ze spektrum autyzmu powinna być kompleksowa. Niestety znaczna część badań dobrej jakości jest odpłatna lub realizowana przez laboratoria zagranicznie. Konieczne jest również zwiększenie świadomości i edukacji na temat tych zależności w społeczeństwie.
Badania biomedyczne odgrywają kluczową rolę w rozwoju wiedzy na temat autyzmu i chorób współistniejących. Dzięki nim naukowcy i lekarze zdobywają cenne informacje dotyczące czynników genetycznych, biochemicznych i immunologicznych związanych z tym zaburzeniem. Zrozumienie mechanizmów, które leżą u podstaw autyzmu i chorób współistniejących, jest kluczowe dla opracowania skuteczniejszych metod diagnostyki i terapii.
Choroby współistniejące u osób z autyzmem są często niedoceniane i niediagnozowane. Zbliżone objawy mogą wprowadzać w błąd lekarzy, którzy mogą skupić się jedynie na aspektach autyzmu, pomijając inne problemy zdrowotne.
Kompleksowa diagnostyka osób z autyzmem ma na celu ujawnienie obecności chorób współistniejących oraz ich dokładną charakterystykę. Dotychczasowe metody diagnozowania autyzmu, takie jak analiza behawioralna, mają swoje ograniczenia i nie zawsze pozwalają na dokładne poznanie problemów zdrowotnych. Warto rozszerzyć diagnostykę o badania laboratoryjne, obrazowe (rezonans głowy), gastroskopię i kolonoskopię. Rodzice dzieci z zaburzeniami rozwoju powinni korzystać z konsultacji specjalistów z różnych dziedzin medycyny.
Efekty leczenia chorób
Większa wiedza na temat chorób współistniejących w przypadku autyzmu może mieć ogromne znaczenie dla poprawy jakości życia pacjentów. Autyści dzięki odpowiedniemu leczeniu odczuwają mniejsze dolegliwości chorobowe lub ustąpienie ich. Dość często rodzice zgłaszają problemy z płaczem, autoagresją, ze snem. Poprawa stanu zdrowia może zwiększyć szanse na osiągnięcie pełni potencjału rozwojowego. Leczenie układu pokarmowego zmniejsza dolegliwości związane z bólem brzucha, zaparciami lub rozwolnieniami. Dziecko przestaje dzięki temu być marudne, nie skupia się już na nieprzyjemnych dolegliwościach wpływających na samopoczucie. Regularna kompleksowa diagnostyka osób z autyzmem powinna być standardem opieki medycznej, aby zapewnić im pełne wsparcie i dostęp do adekwatnej terapii.
Podsumowanie
Badania biomedyczne odgrywają dużą rolę w opracowaniu skutecznych metod diagnostyki i terapii. Korzystanie z nich skuteczniej pomaga osobom z tym zaburzeniem poprawić ich jakość życia. Terapeuci muszą mieć świadomość i uwzględnić obecność tych schorzeń przy planowaniu odpowiednich planów terapeutycznych. Na przykład, osoba autystyczna z ADHD może wymagać dodatkowej pomocy w zakresie koncentracji i regulacji na stresowe impulsy. Osoby autystyczne cierpiące na wysoką nadwrażliwość na przykład słuchową mogą wymagać specjalnego podejścia terapeutycznego.
Jeśli jesteś rodzicem dziecka z rozpoznanym zaburzeniem ze spektrum autyzmu, postaraj się o dobrą opiekę lekarską. Tylko dzięki naszej dociekliwości i dążeniu do większej wiedzy na temat stanu zdrowia może zwiększyć postępy w rozwoju. Rozpoznanie chorób i leczenie ich wiąże się z wieloma wizytami u specjalistów. Trzeba być dobrze zorganizowanym i cierpliwym jeśli chodzi o długie terminy do dobrych lekarzy. Jeśli nie wiesz, do kogo się udać i jakie badania wykonać przed wizytą, warto poczytać książki na temat terapii biomedycznej i rozmawiać z innymi rodzicami w podobnej sytuacji.


