Jak unikać błędów wychowawczych z dziećmi w spektrum autyzmu?

Bycie rodzicem dziecka ze spektrum autyzmu (ASD) może być dla wielu wyzwaniem oraz przytłaczające. Dzieci z ASD mają wyjątkowe potrzeby i wymagają specjalistycznej opieki i uwagi. Jako rodzic ważne jest, aby zrozumieć to zaburzenie rozwoju i unikać typowych błędów, które mogą utrudniać rozwój emocjonalny i społeczny Twojego dziecka.

Zaburzenie ze spektrum autyzmu (ASD) to zaburzenie neurorozwojowe, które wpływa na komunikację, interakcje społeczne i zachowanie. Kryteria diagnostyczne obejmują utrzymujące się deficyty w:

• komunikacji społecznej,
• interakcjach społecznych,
• ograniczonych, powtarzalnych wzorcach zachowań, zainteresowań lub działań.

Trudności po diagnozie autyzmu

 

Wielu rodziców, których dotyczy opieka nad dzieckiem z zaburzeniem rozwoju, ma problemy z akceptacją stanu zdrowia dziecka oraz jego odmiennym zachowaniem. Warto omówić najczęstsze błędy wychowawcze rodziców, których dzieci są w spektrum autyzmu.

 

Część dorosłych nie czuje potrzeby edukowania się na temat autyzmu. Efektem tego jest niezrozumienie specyfiki tego zaburzenia rozwoju. Może to dotyczyć rozwijania swoich kompetencji wychowawczych.

Powinniśmy chcieć zrozumieć, że zapewnienie indywidualnej terapii  poprawia rozwój umiejętności:

• społecznych,
• komunikacyjnych,
• adaptacyjnych.

Zapisanie dziecka na zajęcia grupowe i zapewnienie mu wsparcia w szkole są również potrzebne. Lecz podstawą rehabilitacji jest indywidualna terapia, która jest kluczowa dla potrzeb dziecka z autyzmem.

 

Czasami rodzice dzieci nie mówiących werbalnie, tracą nadzieję na rozwinięcie się mowy u swych pociech. Rezygnują wtedy z zajęć logopedycznych i masażu ust. Nie biorą również pod uwagę możliwość wyjazdu na turnus logopedyczny, który mógłby poprawić umiejętności komunikacyjne.

Zdarza się, że dochodzi do zaniedbania rehabilitacji u logopedy, co skutkuje spowolnienie rozwoju. Warto zainwestować się na początku terapii alternatywną komunikacją AAC. Ignorowanie alternatywnych form komunikacji może uniemożliwić poprawę funkcjonowania dziecka.

Niektórzy rodzice stosują wobec dzieci nadmierną kontrolę. Pomimo prób uzyskania większej swobody dotyczącej spędzania czasu rodzice nie zmieniają swych postanowień. Są wtedy świadkami frustracji u dziecka. Z czasem dziecko uczy się ukrywać swoje i rencie, oszukiwać i wymuszać. Następuje pogorszenie komunikacji z rodzicami.

 

Wśród nas są rodzice, którzy stosują sztywne rozwiązania, które nie obejmują ważnych potrzeb dziecka, które ulegają zmianom. Trzeba być uważnym i ciekawym terapii dopasowanych do naszych pociech.

 

Nie wszyscy dorośli poświęcają swój czas na terapię sensoryczną. Dzieci autystyczne często mają problemy z koncentracją i nadruchliwością, związane z zaburzeniami sensorycznymi. Zignorowanie tych potrzeb może sprawić dodatkowe problemy z dostosowaniem się do otaczającego środowiska.

 

Niektórzy rodzice mają założone oczekiwania wykraczające ponad możliwości dziecka. Stawianie na zbyt duże efekty, nieadekwatne do umiejętności dziecka wywołuje frustrację i spadek samooceny u autysty. 

 

Czasem dorośli nie udzielają się we wspieraniu rozwoju umiejętności społecznych. Jest to sfera bardzo ważna dla dzieci autystycznych. Ich izolowane w domu, ze względu na problemy wychowawcze bądź zastanawianie się „co inni powiedzą?”, może utrudniać rozwój relacji z rówieśnikami.

 

Wychowując dziecko z diagnozą wpływającą na codzienne funkcjonowanie wymaga dostosowania do indywidualnych potrzeb twojego dziecka. Należy uwzględniać jego  zdolności i specyficzne potrzeby.