Jak reagować na krzyk i bunt dziecka?
Niepożądane zachowania dziecka
Płacz, krzyk i kładzenie się na podłodze to zachowania, które mogą występować u dzieci w różnym wieku i z różnych powodów. Jednak są one szczególnie częste u dzieci z zaburzeniami rozwoju i autyzmem.
Dzieci z taką diagnozą mają trudności z wyrażaniem swoich emocji słownie. Dlatego zdarza się im krzyczeć i buntować się, by wyrazić uczucia takie jak złość, lęk lub frustracja.
U dzieci z autyzmem występują trudności z adaptacją do zmian lub z nadmierną stymulacją sensoryczną. Prowadzi to do zachowań, takich jak buntownioczo -oporowych.
Chciałabym wytłumaczyć, kiedy niepożądane zachowania mają miejsce. Gdy dzieci czują:
- zmęczenie,
- znudzenie,
- strach,
- złość,
- frustrację,
- nadmierną stymulację sensoryczną,
- stres związany ze zmianami w otoczeniu.
Po zrozumieniu przyczyny tych zachowań, można zaplanować metody radzenia sobie z nimi.
Sposoby radzenia sobie z płaczem i buntem dziecka
Jeśli jesteś świadkiem buntu dziecka, które zachowuje się głośno i wykazuje swój opór, staraj się być spokojna i opanowana. Jeśli będziesz zdenerwowana, może to pogorszyć sytuację.
Krótko poinformuj wówczas dziecko, że trzeba zachowywać się cicho i spokojnie. Jeśli spotykasz się z oporem, zaznacz, że musi się ono uspokoić w miejscu do tego odpowiednim (kącik w swoim pokoju lub przedpokój). Jest to potrzebne, jeśli emocje biorą górę, dziecko ma problem z opanowaniem się, w nerwach zaczyna rozrzucać rzeczy lub uderzać.
Spróbuj zrozumieć, co dziecko próbuje Ci powiedzieć. Jeśli nie jest ono w stanie wyrazić swoich potrzeb słownie, możesz posłużyć się mową alternatywną.
Zazwyczaj aby się uspokoić, może ono potrzebować więcej czasu. Pozwól mu wyrazić swoje emocje w sposób, który jest akceptowalny.
Spróbuj zorientować się, co może być powodem jego rozdrażnienia, mówiąc do niego spokojnym głosem.
Terapia behawioralna przydatna w powstrzymaniu wybuchu złości
W terapii behawioralnej omawiane zachowanie traktowane jest jako niepożądane. Celem terapii jest zmniejszenie częstotliwości występowania trudnych zachowań i zastąpienie ich zachowaniami pożądanymi.
W tej metodzie ważne jest by nie poświęcać uwagi i nie nagradzać podczas buntu, by nie wzmacniać złych nawyków. Polega to na tym, że rodzic ignoruje dziecko, gdy zachowuje się w niepożądany sposób. Na przykład, jeśli ono krzyczy, opiekun nie zwraca na nie uwagi, jeśli nie robi sobie krzywdy lub innym.
Stosuje się również nagradzanie zachowania pożądanego. Opiekun nagradza dziecko, gdy zachowuje się ono poprawnie. Jeśli podopieczny przestaje krzyczeć, przeprasza i zaczyna się bawić, lub wykonuje prośbę, rodzice mogą mu dać nagrodę lub zachęcić je do zabawy.
Warto przekierowywać uwagę na ciekawą rzecz i interesującą dziecko.
Jeśli jest ono zmęczone lub znudzone, rodzic może spróbować je zachęcić do zabawy lub przeczytać książkę. Gdy dziecko przestanie się kłaść na podłodze i posłucha się rodzica, powinno się od razu pochwalić dziecko oraz dołączyć do wspólnej aktywności.
Ważne jest, aby stosować techniki behawioralne konsekwentnie. Jeśli reaguje się na niepożądane zachowanie dziecka w różny sposób, dziecko nie będzie w stanie zrozumieć, czego się od niego oczekuje.
Nauka radzenia sobie z emocjami
Warto wspomnieć, że będąc rodzicem trzeba chcieć pomagać w rozwijaniu umiejętności radzenia sobie z emocjami. Można to zrobić poprzez naukę:
- nazywania emocji,
- jak wyrażać swoje emocje za pomocą słów lub gestów,
- jak radzić sobie z trudnymi emocjami, takimi jak złość lub lęk.
Praca nad tym może pomóc dziecku zmniejszyć częstotliwość występowania niepożądanych zachowań.
Zachowania niepożądane wskutek reakcji na gluten i mleko
Istnieją badania, które tłumaczą, że płacz i bunt dziecka mogą być spowodowane reakcją organizmu na opiatowe działanie mleka, glutenu oraz pobudzenie wskutek spożycia cukru.
Mleko krowie zawiera substancje zwane opioidami peptydowymi, które są podobne do naturalnych opioidów produkowanych przez organizm.
Gluten, który znajduje się w zbożach, takich jak pszenica, żyto i jęczmień, może również wywoływać reakcję organizmu na opioidy. Opioidy, które są uwalniane w odpowiedzi na gluten, mogą powodować uczucie zmęczenia, senności i nadpobudliwości.
Cukier, który jest obecny w wielu produktach spożywczych, również może wywoływać pobudzenie i rozkojarzenie.
Jeśli dziecko często płacze, jest zbuntowane lub ma inne problemy z zachowaniem, warto rozważyć badanie diagnostyczne w celu zbadania stanu zdrowia. Można wykonać w tym celu badanie „Analiza opiatów„.
Często wyeliminowanie z diety mleka, glutenu i cukru pomaga zmniejszyć nasilenie niepożądanych zachowań i istniejący stan zapalny jelit.
Jeśli badania wykażą negatywny wpływ na organizm, warto wyeliminować z diety dziecka mleko, gluten i cukier. Skonsultuj się wówczas z psychodietetykiem.
Obecnie jest dostępnych w sklepach dużo zdrowych zamienników. Poprawa w zachowaniu jest możliwa przy zachowaniu pełnej eliminacji danego składnika.
Share this content:
Zobacz również
Kategoryzowanie, szeregowanie i sekwencjonowanie – nauka przez zabawę!
Muzykoterapia jako zajęcia poprawiające mowę
