Autyzm – strach przed wyrokiem

Czy obawiasz się, że Twoje dziecko może mieć autyzm? Wstydzisz się lub boisz się tej diagnozy?

Pamiętaj, że brak diagnozy to nie rozwiązanie. Im szybciej dziecko rozpocznie terapię, tym większe szanse na poprawę jego rozwoju.

Strach przed diagnozą: „autyzm”

Coraz częściej słyszymy wśród znajomych lub rodziny, że pojawiają się podejrzenia u dzieci zaburzeń rozwoju,na przykład spektrum autyzmu.

Obejmuje ono kilka różnych zaburzeń neurobiologicznych, które mają wpływ na komunikację społeczną, sposób postrzegania świata oraz zachowanie.

Autyzm dziecięcy, znany też jako klasyczny autyzm, jest jednym z najbardziej znanych typów autyzmu. Objawy mogą obejmować trudności w komunikacji, powtarzające się zachowania oraz ograniczone zainteresowania.

Autyzm atypowy, nazywany również autyzmem rozproszonym, obejmuje osoby, u których występują niektóre, ale nie wszystkie cechy autyzmu dziecięcego.

Z kolei zespół Aspergera to również jedna z form autyzmu, charakteryzująca się trudnościami w nawiązywaniu relacji społecznych oraz ograniczonymi i powtarzalnymi zainteresowaniami.

Oprócz tych typów, spektrum autyzmu może obejmować wiele innych zaburzeń, z różnym stopniem nasilenia objawów. Każdy przypadek jest nieco inny, ponieważ autyzm manifestuje się różnorodnie u każdej osoby.

 

Emocje związane z diagnozą

Zdiagnozowanie zaburzeń rozwoju często wiąże się z wieloma niepewnościami. Stajemy przed nowymi wyzwaniami, na które nikt nie jest gotowy. Większość rodziców obawia się o przyszłość swego dziecka. Zastanawia się, czy będzie akceptowany w społeczeństwie. Szuka odpowiedzi, jak poradzić sobie z tą sytuacją.

Pomimo strachu nie przestawaj szukać pomocy

Jak już wiesz, autyzm to spektrum zaburzeń, z którym zmaga się  coraz więcej dzieci. Każde z nich jest inne, nie dwóch takich samych przypadków. Wczesna diagnoza i odpowiednia terapia mogą znacząco poprawić jakość życia dziecka i całej rodziny.

Pamiętaj, że:

• brak diagnozy opóźnia rozpoczęcie terapii i tym samym zmniejsza szanse na poprawę.
• autyzm to nie wyrok, to spektrum zaburzeń, z którym można żyć i normalnie funkcjonować, jeżeli rehabilitujemy dziecko, i ma ono potencjał rozwoju.

 

Istnieje wiele form pomocy dla dzieci z autyzmem i ich rodzin

Warto szukać dostępnych ofert dotyczących terapii, grup wsparcia i innych form pomocy, które mogą przezwyciężyć  trudności.

 

Nie bój się prosić o pomoc

 

Znam położenie, w którym się znajdujesz. Dobrym krokiem jest poszukanie wsparcia w:

• poradni psychologiczno-pedagogicznej,
• specjalistycznych poradniach, gdzie możesz zdiagnozować swoje dziecko,
• fundacji lub stowarzyszeniu wspierającym rodziców dzieci z zaburzeniem rozwoju.

 

Zaufaj specjalistom

Mają oni wiedzę i doświadczenie. pomóc Ci i Twojemu dziecku.

Specjaliści, tacy jak psycholodzy, psychiatrzy czy pedagodzy, posiadają szeroką wiedzę na temat autyzmu i jego objawów. Potrafią oni rozpoznać autyzm u dzieci w różnym wieku i o różnym nasileniu objawów.

Są oni w stanie przeprowadzić obiektywną ocenę dziecka, opierając się na testach, obserwacjach i rozmowach z rodzicami. Pozwala to na postawienie rzetelnej diagnozy i wykluczenie innych możliwych przyczyn obserwowanych u dziecka problemów.

Po postawieniu diagnozy specjaliści mogą pomóc rodzicom w uzyskaniu dostępu do różnych form wsparcia, takich jak terapia, edukacja specjalna czy grupy wsparcia.

Warto poprosić innych rodziców dzieci z autyzmem o polecenie sprawdzonych specjalistów w Twojej okolicy.

Pamiętaj, że nie jesteś sam/a

Wiele rodzin boryka się z podobnymi problemami. Poczucie odizolowania ze względu na chorobę dziecka i samotność, obniża nastrój i mocno stresuje. Starajmy się  znaleźć organizacje i grupy wsparcia, które mogą Ci pomóc.

Daj szansę swojemu dziecku na lepsze życie

 

Nie bój się diagnozy autyzmu. Im szybciej rozpoczniesz terapię u swojego dziecka, tym większe szanse na sukces. Nasza pierwsza córka dzięki zbadaniu w wieku niespełna 3 lat i intensywnej terapii przez kolejnych 10 lat osiągnęła poziom edukacyjny porównywalny do zdrowych rówieśników. Początki zazwyczaj są trudne i nie wiemy, jak dalej rokuje w dalszych postępach. Nie należy tracić nadziei na osiągnięcie samodzielności przez autystę. 

 

Jest wiele powodów, dla których rodzice boją się iść na diagnozę autyzmu. Najczęściej mogą się  oni obawiać otrzymania oficjalnej diagnozy autyzmu u swojego dziecka. Niestety wiąże się to z niepewnością  o przyszłość i wyzwania.

Nadal pokutuje wiele stereotypów dotyczących autyzmu co może budzić w rodzicach obawy o przyszłość dziecka i jego akceptację w społeczeństwie.

Nie każdy rodzic posiada wystarczającą wiedzę na temat autyzmu. Może to prowadzić do lęku przed nieznanym i niewiedzy, jak postępować z dzieckiem po otrzymaniu diagnozy.

 

Obawa przed długim procesem diagnostycznym

 

Diagnoza autyzmu często wiąże się z długim i skomplikowanym procesem, który wymaga wielu badań i konsultacji, co może być stresujące dla całej rodziny.

 

Lęk przed brakiem odpowiedniego wsparcia

 

Rodzice mogą obawiać się, że nie otrzymają wystarczającego wsparcia i informacji o dostępnych terapiach i formach pomocy dla dzieci z autyzmem.

 

Strach przed zmianami w życiu rodzinnym

 

Diagnoza autyzmu może prowadzić do konieczności wprowadzenia wielu zmian w codziennym życiu rodziny, co może budzić obawy i lęk przed przyszłością.

 

Poczucie winy

 

Niektórzy rodzice mogą obwiniać siebie za autyzm dziecka, co dodatkowo potęguje lęk i negatywne emocje.

 

Wstyd przed innymi

 

Rodzice mogą odczuwać wstyd przed innymi ludźmi z powodu autyzmu dziecka, co może prowadzić do izolowania się i unikania kontaktów społecznych.

 

Lęk przed odrzuceniem

 

Rodzice mogą obawiać się odrzucenia dziecka przez rówieśników i społeczeństwo ze względu na autyzm.

 

Brak wiary w możliwości dziecka

 

Niektórzy rodzice mogą utracić wiarę w możliwości i potencjał dziecka z autyzmem, co negatywnie wpływa na ich motywację do działania.

 

Pamiętaj, że lęk przed diagnozą autyzmu jest naturalny. Ważne jest, aby szukać wsparcia i informacji na temat autyzmu, aby móc świadomie podejmować decyzje dotyczące diagnozy i terapii dziecka.