Pomóż dziecku z autyzmem zapanować nad stresem

Chciałabym poruszyć temat związany ze sferą emocjonalną. Jako rodzice dzieci z autyzmem zauważamy codziennie wiele trudnych sytuacji przy opiece nad nimi. Ma to związek z tym, że dzieci doświadczają stresu inaczej niż dzieci neurotypowe.

Mogą mieć one trudności z rozumieniem i reagowaniem na sygnały od innej osoby. To prowadzi do frustracji i lęku. Ponadto, mogą być bardziej wrażliwe na bodźce sensoryczne, takie jak hałas, światło i dotyk, co dodatkowo potęguje stres.

Jak rozpoznać narastający stres?

 

Warto pochylić się nad tym, jakie są objawy stresu. U dzieci z autyzmem mogą być one subtelne i różnić się w zależności od dziecka. Do najczęstszych należą:

• zmiany w zachowaniu: nadpobudliwość, agresja, wycofanie, samookaleczenie,
• problemy z komunikacją: trudności z mówieniem, unikanie kontaktu wzrokowego, echolalia,
• zmiany nastroju: lęk, smutek, drażliwość,
• problemy fizyczne: bóle brzucha, bóle głowy, zmęczenie.

Okazuje się, że dzieci z ASD mają obniżoną zdolność do hamowania reakcji stresowych, co oznacza, że stres może u nich utrzymywać się dłużej i mieć silniejsze konsekwencje.

Dziecko z autyzmem pod wpływem stresu może:

• stać się mniej chętne do współpracy;
• trudniej mu się skupić na zadaniu;
• łatwiej się denerwować i frustrować;
• okazywać zachowania agresywne lub autodestrukcyjne;
• wycofywać się z interakcji społecznych;
• trudniej mu kontrolować swoje emocje.

 

Jak pomóc dziecku z autyzmem radzić sobie ze stresem?

 

Istnieje wiele metod pomocnych w radzeniu sobie ze stresem. Wymienię pokrótce kilka z nich:

• stworzenie rutyny, która zapewnia dziecku poczucie komfortu i bezpieczeństwa,
• nauczenie dziecka sposobów radzenia sobie ze stresem, dzięki którym się uspokoi, np. głębokie oddychanie, ćwiczenia relaksacyjne, słuchanie muzyki,
• nazywanie i unikanie przyczyn stresu. Obserwując dziecko warto podpowiadać jemu co zaobserwowaliśmy wcześniej, a wywołało stres, a następnie starać się ich unikać lub minimalizować ich wpływ,
• wsparcie emocjonalne poprzez miłość, zrozumienie i cierpliwość,
• wizyty terapeutyczne u psychologów lub terapeutów behawioralnych, jeśli dziecko ma problemy z radzeniem sobie ze stresem.

 

Warto pamiętać, że to, co działa u jednego dziecka, może nie działać u innego. Ważne jest, aby eksperymentować z różnymi metodami, aby znaleźć to, co najlepiej sprawdza się u Twojego dziecka.

Radzenie sobie ze stresem u dzieci w spektrum autyzmu proces długoterminowy. Przy odpowiednim wsparciu dzieci te mogą nauczyć się radzić sobie z wyzwaniami i żyć szczęśliwym i satysfakcjonującym życiem.

Warto moim zdaniem stworzyć dla dziecka „kącik spokoju”.  Będzie mogło ono się tam wyciszyć i zrelaksować.

Metody wizualizacji aby zapanować nad stresem

 

Są też możliwe do wykorzystania dwie skuteczne techniki wizualizacji i opowiadanie historii. 

Pierwszą skuteczną wizualizacją jest ta o „Bezpiecznym miejscu„.

Proś dziecko, aby zamknęło oczy i wyobraziło sobie miejsce, w którym czuje się bezpiecznie i szczęśliwie. Może to być prawdziwe miejsce, jak ich pokój, lub wymyślone, jak tajemnicza wyspa. Zadaj pytania, które pomogą dziecku dokładniej opisać to miejsce:

– Jakie kolory tam panują?

– Czy są tam jakieś dźwięki?

– Jakie zapachy czujesz?

– Co sprawia, że czujesz się tam bezpiecznie?

 

Druga z wizualizacji to na przykład: „Superbohater radzący sobie ze stresem”.

Poproś dziecko, aby wymyśliło superbohatera, którego główną mocą jest radzenie sobie ze stresem. Razem stwórzcie historię o tym, jak superbohater pokonuje różne stresujące sytuacje. Na przykład:

– Co robi superbohater, gdy musi stawić czoła wielkiemu potworowi zwanemu „Próbówką”?

– Jakie narzędzia lub moce używa, aby się uspokoić?

Można też wykorzystać opowiadanie historii „magicznym oddechu”.

Zachęć dziecko do stosowania techniki głębokiego oddychania. Możesz wymyślić razem historię:

„Był sobie raz mały smok, który zawsze się denerwował przed ognistymi zawodami. Pewnego dnia spotkał mądrego żółwia, który nauczył go magicznego oddechu…”

Zachęć dziecko do stosowania techniki głębokiego oddychania. Możecie wymyślić razem historię:

„Był sobie raz mały smok, który zawsze się denerwował przed ognistymi zawodami. Pewnego dnia spotkał mądrego żółwia, który nauczył go magicznego oddechu…”

 

Pamiętaj by w trudnych chwilach starać się być cierpliwym i wyrozumiałym dla swojego dziecka. Radzenie sobie ze stresem jest dla niego wyzwaniem.