Jak rozmawiać z dzieckiem z autyzmem podczas nieposłuszeństwa

Autyzm jest zaburzeniem neurologicznym, które wpływa na komunikację i interakcje społeczne. Wielu rodziców mających doświadczenie z tą diagnozą u swoich pociech, zastanawia się jak skutecznie się porozumieć. Dzieci autystyczne mogą mieć trudności z komunikacją werbalną i niewerbalną. To utrudnia im wyrażanie siebie i rozumienie innych. Problemy rozwojowe wpływają też na chwiejność emocjonalną i łatwość w denerwowaniu się nieadekwatnie do sytuacji. Ważne jest dostosowanie sposobów wypowiadania informacji do dziecka. Pozytywne efekty daje wypowiadanie słów spokojnie i powoli.

Autyzm i problemy komunikacyjne

 

Gdy dziecko jest w spektrum autyzmu, problemy rozwojowe wpływają na jego komunikację, relacje z innymi i zachowanie. Osoby z tą diagnozą często borykają się z trudnościami w przetwarzaniu informacji zmysłowych i wyrażaniu swoich potrzeb. Te trudności mogą prowadzić do nieposłuszeństwa, uporu i agresji.

Dla opiekuna komunikowanie się z dzieckiem autystycznym i kontrolowanie jego zachowania może być sporym wyzwaniem. Należy zawsze starać się zrozumieć przyczyny trudnego zachowania. Warto stosować skuteczne sposoby zasugerowane przez terapeutę i wdrożyć zmiany. 

Zachowania trudne (nieposłuszeństwo, upór i agresja) są często powiązane z trudnościami dziecka. Ma to związek z przetwarzaniem bodźców zmysłowych i komunikowaniem swoich potrzeb. Na przykład, dziecko z tą diagnozą może zachowywać się agresywne, gdy jest nadmiernie pobudzone głośnymi dźwiękami lub jasnym światłem. Zrozumienie przyczyn tych zachowań pomaga opiekunom odpowiednio zareagować.

Komunikacja niewerbalna może być tak samo ważna jak komunikacja werbalna podczas komunikacji z dzieckiem autystycznym. Używanie gestów i mimiki do wyrażania emocji pomaga zrozumieć znaczenie słów. Dobrze jest podpowiadać zwracając uwagę na gesty dłoni oraz mimikę. Komunikując o swoich potrzebach i uczuciach, dziecko może korzystać z tablic obrazkowych lub aplikacji komunikacyjnych alternatywnych.

Komunikacja werbalna rozwija posługiwanie się językiem. Komunikacja niewerbalna pomaga w interakcjach społecznych. Jednakże w przypadku dużej ilości dzieci autystycznych mowa bywa bardziej ograniczona.

 

Musimy być cierpliwi i stabilni emocjonalnie

 

Podczas rozmowy z dzieckiem, ważne jest by być cierpliwym i powtarzać polecenie co jakiś czas, pomimo braku reakcji podopiecznego. Dzieci z autyzmem mogą potrzebować więcej czasu na zrozumienie informacji i odpowiedź. Ważne jest, aby nie zniechęcać się, jeśli nie ma natychmiastowej reakcji. Powtarzanie ważnych informacji i pytań może pomóc w utrwaleniu przekazu. Dobrze jest reagować w sposób empatyczny do dziecka. Może to obejmować:

• poznanie preferencji sensorycznych i wrażliwości dziecka,
• zrozumienie mocnych stron i wyzwań komunikacyjnych dziecka,
• rozpoznawanie i szanowanie granic i wyborów dziecka;

Podchodząc do rozmowy z empatią i zrozumieniem, dorośli mogą stworzyć dla dziecka bardziej pozytywne i wspierające podejście.

 

Skuteczna komunikacja

 

Ważne jest określenie przyczyn oporu dziecka. Rodzice mogą zmienić warunki i zasady komunikacji ze sobą i dziećmi. Jeśli jest taka potrzeba, można korzystać z alternatywnych metod komunikacji (polecam szkolenie – Zastosowanie AAC u dziecka z autyzmem).

Skuteczne metody komunikowania się i korzystanie z nagród jest niezbędne w modelowaniu zachowania dzieci autystycznych.

Opiekunowie jego powinni używać jasnego i zwięzłego języka w kontakcie z nim. Dobrze jest mówić do niego krótkie polecenia i wzmocnienia słowne typu: „stoisz”, „ładnie czekasz na mnie”, „jesteś spokojny”, „wchodzimy do środka”, „siedzisz obok mnie”. Konieczne jest, aby używać prostego języka, który jest przez niego łatwy do zrozumienia.

Należy unikać abstrakcyjnych pojęć i metafor, ponieważ mogą być mylące i trudne do zrozumienia. Zamiast tego należy powtórzyć kluczowe informacje i wzmocnić je można za pomocą obrazków. Na przykład, jeśli uczysz dziecko o emocjach, pomocne jest użycie obrazków przedstawiających różne wyrazy twarzy.

Rodzice powinni korzystać z pomocy wizualnych, takich jak zdjęcia, harmonogramy planu dnia. To ułatwia dziecku zrozumieć i przewidzieć codzienne czynności.

Aby zachęcić do pożądanego zachowania, można zastosować wzmocnienie pozytywne. Na przykład dziecko, które wykona zadanie, może zostać nagrodzone ulubioną zabawką lub zajęciem. Należy pamiętać, że każde dziecko jest wyjątkowe i to, co działa na jedno dziecko, może nie działać na drugie. Dlatego opiekunowie powinni wykazać się elastycznością i chęcią wypróbowania różnych sposobów, aby znaleźć najlepszy dla dziecka.

W sytuacji stresowej zaleca się stosowanie metody przekierowywania uwagi dziecka na aktywność, która uspokaja go (ale nie jest stereotypowa). Angażowanie go w czynności relaksujące lub alternatywne zajęcie zmniejsza napięcie emocjonalne. W trudnych momentach możemy proponować liczenie do 10, uderzanie w domu w poduszkę, skakanie na dywanie (dywan do wytypowania złości) lub trampolinie małej.

 

Pamiętajmy, że każde dziecko z autyzmem jest wyjątkowe i może różnić się w swoich potrzebach i reakcjach. Dlatego ważne jest, aby indywidualnie dostosowywać sposoby komunikacji, aby pomóc mu w trudnych chwilach. Wsparcie terapeutów i specjalistów w zakresie autyzmu jest również nieocenione w rozwijaniu skutecznych sposobów komunikacyjnych.

 

Trudności z zachowaniem

 

Problemy z zachowaniem dzieci autystycznych mogą być często złożone i trudne do opanowania. Wsparcie u specjalistów, takich jak psycholodzy, terapeuci behawioralni, logopedzi, może zapewnić opiekunom skuteczne sposoby radzenia sobie z nimi. Specjaliści ci mogą również pomóc opiekunom radzić sobie ze stresem i budować odporność wobec codziennych trudności. Na przykład, terapeuta behawioralny współpracuje z dzieckiem i jego opiekunem. Ma to na celu opracowanie planu terapii uwzględniającego określone zachowania. Logopeda prowadząc zajęcia  dziecku rozwinąć umiejętności komunikacyjne. Terapeuta zajęciowy uczy podopiecznego radzić sobie wyzwaniami w zakresie przetwarzania sensorycznego. Profesjonalne wsparcie może również pomóc opiekunom w nawiązaniu kontaktu z innymi rodzinami i zasobami w ich społeczności.

Radzenie sobie z zachowaniem dziecka autystycznego, które jest nieposłuszne, uparte i agresywne, może stanowić spore wyzwanie. Jednakże zrozumienie przyczyn leżących u podstaw ich zachowań, stosowanie skutecznych strategii komunikacji i zarządzania zachowaniem oraz poszukiwanie profesjonalnego wsparcia może pomóc opiekunom zareagować właściwie i skutecznie. Pracując z dzieckiem i jego zespołem wsparcia, opiekunowie mogą pomóc dziecku rozwinąć umiejętności potrzebne do komunikowania swoich potrzeb i skutecznego zarządzania swoim zachowaniem. Zamiast karania go, warto skupić się na wspieraniu dziecka i znalezieniu innych sposobów na porozumienie się.